در دنیای تجارت جهانی، دانستن قوانین مربوط به حمل و نقل، هزینهها و مسئولیتها بسیار مهم است. این موضوع به ویژه برای فریت فورواردرها که نقش اصلی را در این زمینه دارند، اهمیت زیادی دارد. اینکوترمز ۲۰۲۰ با قوانین جدید خود، فرآیند حمل و نقل را سادهتر و دقیقتر کرده است. بیایید با این اصطلاح و نقش آن در صنعت حمل و نقل بیشتر آشنا شویم.
تجارت بینالمللی و اینکوترمز در گذر زمان
تجارت بینالمللی از گذشتههای دور بخش مهمی از اقتصاد جهان بوده؛ اما در سالهای اخیر با جهانی شدن بازارها و تولید، نیاز به قوانین تجاری شفاف و کارآمد بیشتر از قبل احساس میشود.
برای اینکه اهمیت این موضوع را بهتر درک کنیم کافیست بدانیم که بر اساس آمار بانک جهانی، سهم صادرات و واردات از کل اقتصاد جهان از ۱۲ درصد در سال ۱۹۶۰ به حدود ۳۰ درصد در سال ۲۰۱۵ افزایش یافته است. این رشد چشمگیر نشان میدهد که داشتن قوانین یکپارچه در تجارت بینالمللی چقدر حیاتی است و اینجاست که اینکوترمز وارد عمل میشود.
پیشنهاد مطالعهنرم افزار حمل و نقل بین المللی←اینکوترمز (Incoterms) چیست؟
اینکوترمز (Incoterms)، مخفف «اصطلاحات تجاری بینالمللی»، مجموعه قوانینی است که توسط اتاق بازرگانی بینالمللی (ICC) تهیه شده است. این قوانین، معنای اصطلاحات رایج در قراردادهای تجاری را مشخص میکنند. اینکوترمز از سال ۱۹۳۶ به طور مداوم بهروزرسانی شده و آخرین نسخه آن، اینکوترمز ۲۰۲۰، از اول ژانویه سال ۲۰۲۰ اجرایی شد.

چرا اینکوترمز برای فریت فورواردرها مهم است؟
فریت فورواردرها با کمک اینکوترمز میتوانند به وضوح مشخص کنند که هزینهها و مسئولیتهای حمل و نقل بین خریدار و فروشنده چگونه تقسیم میشود. این کار باعث میشود فرآیند حمل و نقل قابلپیشبینیتر و روانتر پیش برود. این شفافیت در فریت فورواردینگ، یعنی جایی که متخصصان با طیف وسیعی از چالشهای فرهنگی، حقوقی و تجاری سروکار دارند، کاملا حیاتی خواهد بود.
پیشنهاد مطالعهنقش تحلیل پیشرفته در تصمیم گیری هوشمند برای تعیین نرخ حمل و نقل←نگاهی به اینکوترمز ۲۰۲۰
اینکوترمز ۲۰۲۰ شامل یازده اصطلاح است که برای شیوههای مختلف حمل و نقل قابل اجرا هستند. این اصطلاحات به دو دسته «قوانین برای هر شیوه حمل و نقل» و «قوانین مختص حمل و نقل دریایی و آبراههای داخلی» تقسیم میشوند.

قوانین برای هر شیوه حمل و نقل
- EXW (Ex Works): تحویل در مبدأ
- FCA (Free Carrier): تحویل به کریر
- CPT (Carriage Paid To): کرایه پرداخت شده تا مقصد
- CIP (Carriage and Insurance Paid To): کرایه و بیمه پرداخت شده تا مقصد
- DAP (Delivered at Place): تحویل در مقصد
- DPU (Delivered at Place Unloaded): تحویل در مقصد و تخلیهشده
- DDP (Delivered Duty Paid): تحویل با پرداخت حقوق و عوارض گمرکی
قوانین حمل و نقل دریایی و آبراههای داخلی
- FAS (Free Alongside Ship): تحویل در کنار کشتی
- FOB (Free On Board): تحویل روی عرشه کشتی
- CFR (Cost and Freight): قیمت و کرایه حمل
- CIF (Cost, Insurance and Freight): قیمت، بیمه و کرایه حمل
هر کدام از این قوانین، مسئولیتهای خاصی را برای فریت فورواردرها مشخص میکنند، از جمله اینکه چه کسی هزینهها، بیمه و کارهای گمرکی را بر عهده دارد؛ نقطه تحویل کجاست، الزامات صادرات و واردات و تعهدات بیمه بار چه هستند و موارد دیگر.
پیشنهاد مطالعهبیمه حمل و نقل بین المللی←جدول مقایسه مسئولیت فروشنده و خریدار در اینکوترمز ۲۰۲۰
برای انتخاب اصطلاح مناسب، باید بدانید ریسک کالا دقیقاً در کدام نقطه از فروشنده به خریدار منتقل میشود و هزینه حمل اصلی و تشریفات گمرکی بر عهده کیست. جدول زیر این مسئولیتها را برای هر یازده اصطلاح اینکوترمز ۲۰۲۰ بهصورت خلاصه نشان میدهد:
| اصطلاح | نقطه انتقال ریسک به خریدار | پرداخت کرایه حمل اصلی | ترخیص صادراتی | ترخیص وارداتی |
|---|---|---|---|---|
| EXW | محل فروشنده، پس از آمادهسازی کالا | خریدار | خریدار | خریدار |
| FCA | تحویل به حملکننده تعیینشده توسط خریدار | خریدار | فروشنده | خریدار |
| CPT | تحویل به اولین حملکننده در مبدأ | فروشنده | فروشنده | خریدار |
| CIP | تحویل به اولین حملکننده در مبدأ | فروشنده (بههمراه بیمه) | فروشنده | خریدار |
| DAP | مقصد تعیینشده، آماده تخلیه | فروشنده | فروشنده | خریدار |
| DPU | مقصد تعیینشده، پس از تخلیه | فروشنده | فروشنده | خریدار |
| DDP | مقصد تعیینشده، آماده تخلیه | فروشنده | فروشنده | فروشنده |
| FAS | کنار کشتی در بندر مبدأ | خریدار | فروشنده | خریدار |
| FOB | روی عرشه کشتی در بندر مبدأ | خریدار | فروشنده | خریدار |
| CFR | روی عرشه کشتی در بندر مبدأ | فروشنده | فروشنده | خریدار |
| CIF | روی عرشه کشتی در بندر مبدأ | فروشنده (بههمراه بیمه) | فروشنده | خریدار |
نکته مهم: در اصطلاحات گروه C (یعنی CPT، CIP، CFR و CIF)، نقطه پرداخت هزینه و نقطه انتقال ریسک یکی نیست؛ فروشنده کرایه را تا مقصد میپردازد، اما ریسک کالا از همان مبدأ به خریدار منتقل میشود.
تغییرات مهم در اینکوترمز ۲۰۲۰
انتقال از اینکوترمز ۲۰۱۰ به ۲۰۲۰ شامل چندین بهروزرسانی کلیدی است که در ادامه با آنها آشنا میشویم:
- FCA (تحویل به کریر): امکان ثبت عبارت «بارگیری شده روی عرشه» به بارنامه اضافه شده است.
- هزینهها: همه هزینهها در یک بخش مشخص (بخش A9/B9) در هر قانون آورده شدهاند تا شفافیت بیشتری وجود داشته باشد.
- الزامات بیمه: در CIP، بیمه باید پوشش کاملتری (مطابق با Institute Cargo Clause A) داشته باشد، اما در CIF همان پوشش قبلی (کلاس Clause C) کافی است.
- حمل و نقل توسط فروشندگان/خریداران: این قوانین جدید میپذیرند که حمل و نقل میتواند توسط خود فروشنده یا خریدار انجام شود و نیازی به کریر واسطه نیست.
- تغییر نام DAT به DPU: اصطلاح Delivered at Terminal (DAT) به Delivered at Place Unloaded (DPU) تغییر یافته است.
- الزامات مربوط به امنیت: در بهروزرسانی ۲۰۲۰، مسئولیت و هزینههای امنیتی در حمل و نقل حالا به عهده فروشنده است.
چرا تغییرات اینکوترمز ۲۰۲۰ برای فریت فورواردرها مهم است؟
آشنایی با اینکوترمز ۲۰۲۰ برای فریت فورواردرها ضروری است. این دانش به آنها کمک میکند تا به مشتریان خود مشاوره درستی بدهند و قراردادهای حمل و نقل را به درستی مدیریت کنند.

فریت فورواردرها باید از تعهدات و ریسکهای خاص مرتبط با هر اینکوترمز، به ویژه در مورد نقطه انتقال ریسک، هزینههای حمل و نقل و الزامات بیمه آگاه باشند.
پیشنهاد مطالعهانواع قراردادهای حمل و نقل بین المللی←آماده شدن برای اینکوترمز ۲۰۲۰
شرکتهای فریت فورواردینگ برای هماهنگی با قوانین جدید باید کارهای زیر را انجام دهند:
- آموزش و آگاهی: کارکنان را در مورد تغییرات و جزئیات دقیق اینکوترمز آموزش دهند.
- بررسی قراردادها: قراردادهای موجود را برای انطباق با شرایط جدید تحلیل کنند.
- ارتباط با مشتری: به مشتریان درباره پیامدهای این تغییرات برای نیازهای حمل و نقل آنها اطلاعرسانی کرده و آنها را راهنمایی کنند.
- تعدیل بیمه: پوشش بیمه را مطابق با الزامات بهروزرسانی شده در اصطلاحات CIP و CIF بررسی و تنظیم کنند.
- تعدیل عملیاتی: فرآیندهای داخلی، به ویژه بخش اسناد و مدیریت ریسک، را برای همسو شدن با اینکوترمز ۲۰۲۰ تطبیق دهند.
رایجترین اشتباهات در انتخاب و بهکارگیری اینکوترمز
بسیاری از اختلافات تجاری و هزینههای پیشبینینشده، نه از نبود قرارداد، بلکه از انتخاب نادرست اینکوترمز یا درج ناقص آن در قرارداد ناشی میشود. یکی از اشتباهات رایج، استفاده از FOB یا CIF برای محمولههای کانتینری است؛ در این محمولهها کالا معمولاً در ترمینال و پیش از بارگیری روی کشتی تحویل داده میشود و به همین دلیل اصطلاحاتی مانند FCA یا CIP گزینه دقیقتری هستند. اشتباه دیگر، انتخاب DDP بدون بررسی امکان ترخیص و پرداخت مالیاتهای وارداتی توسط فروشنده در کشور مقصد است.
برای کاهش این خطاها، فریت فورواردرها باید پیش از عقد قرارداد، ریسکها و هزینههای هر گزینه را برای مشتری شفاف کنند. اگر میخواهید با روشهای کنترل این ریسکها بیشتر آشنا شوید، مقاله مدیریت ریسک در هزینههای حمل و نقل بینالمللی را مطالعه کنید.
نحوه درج صحیح اینکوترمز در قرارداد
اینکوترمز تنها زمانی اثر حقوقی دقیق دارد که بهصورت کامل در قرارداد یا پیشفاکتور درج شود. فرمت توصیهشده شامل سه بخش است: نام اصطلاح، محل یا بندر دقیق تحویل و نسخه اینکوترمز؛ برای مثال: «FCA انبار شرکت حمل، شهید رجایی، بندرعباس، Incoterms® ۲۰۲۰». هرچه محل تحویل دقیقتر مشخص شود، احتمال اختلاف بر سر زمان انتقال ریسک و تقسیم هزینهها کمتر خواهد بود.
سخن پایانی
اینکوترمز ۲۰۲۰ به فریت فورواردرها کمک میکند تا خدمات بهتر و دقیقتری ارائه دهند. با فهم کامل و اجرای این قوانین، میتوانند فرآیند حمل و نقل را برای مشتریان خود روانتر، قابل پیشبینیتر و مطمئنتر کنند.
فریت فورواردرها میتوانند راهحلهای مئثرتری به مشتریان خود ارائه دهند و از عملیات حمل و نقل بینالمللی روانتر، قابل پیشبینیتر و منطبق با قوانین اطمینان حاصل کنند.






۲ دیدگاه ها